2.2 පාසල් උපදේශන සේවාවක අවශ්‍යතාව

2.2 පාසල් උපදේශන සේවාවක අවශ්‍යතාව

2.2.1 උපදේශන සේවාවක් අවශ්‍ය වන්නේ ඇයි?

නූතන සමාජ, ආර්ථික සහ තාක්ෂණික විපර්යාසයන් හමුවේ පාසල් පද්ධතිය තුළ ක්‍රමවත් උපදේශන සේවාවක් පැවතීම අත්‍යවශ්‍ය වේ[cite: 2]. මෙහිදී ප්‍රධාන පාර්ශව තුනක් සඳහා උපදේශන සේවය අවශ්‍ය වන ආකාරය පහත පරිදි දැක්විය හැකිය[cite: 2]:

• පාසල් සිසුන්ට:
  • අධ්‍යාපනික පීඩනය සහ විභාග බිය (Exam Anxiety) කළමනාකරණය කර ගැනීමට[cite: 2].
  • නව යොවුන් වියේ (Adolescence) අභියෝගවලට, හඳුනා ගැනීමේ අර්බුදවලට (Identity Crisis) සහ සම වයසේ මිතුරන්ගේ බලපෑම්වලට (Peer Pressure) මුහුණ දීමට[cite: 2].
  • තිර කාලය අධික වීම, වීඩියෝ ක්‍රීඩා හා සමාජ මාධ්‍යවලට ඇබ්බැහි වීම වැනි තාක්ෂණික හා සන්නිවේදන ඇබ්බැහිවීම්වලින් මිදීමට[cite: 2].
  • දික්කසාද වූ හෝ බිඳුණු පවුල් පසුබිම්, ගෘහස්ථ ප්‍රචණ්ඩත්වය සහ අතවර/අපයෝජන නිසා අසරණ වන දරුවන්ට මානසික සහනය සහ ආරක්ෂාව ලබා ගැනීමට[cite: 2].
  • පාසල් පැන යාම, දබර කර ගැනීම සහ සොරකම් කිරීම වැනි චර්යාත්මක ගැටලු සහ විනය ගැටලු මඟ හරවා ගැනීමට[cite: 2].
  • සහජ දක්ෂතා හඳුනාගෙන නිවැරදි අනාගත වෘත්තීය මඟ පෙන්වීමක් (Career Guidance) ලබා ගැනීමට[cite: 2].
• ගුරුවරුන්ට:
  • අධික වැඩ බර නිසා ඇතිවන වෘත්තීය ආතතිය සහ විඩාව (Teacher Burnout) කළමනාකරණය කර ගැනීමට[cite: 2].
  • පන්ති කාමරය තුළ සිටින මුරණ්ඩු, ප්‍රචණ්ඩකාරී හෝ විෂම සමාජ පසුබිම්වලින් පැමිණෙන සිසුන්ගේ සංකීර්ණ ශිෂ්‍ය චර්යා පාලනය කිරීමට[cite: 2].
  • පෞද්ගලික ජීවිතයේ ගැටලු සහ වෘත්තීය ජීවිතය අතර ඇති වන භූමිකා ගැටුම් (Role Conflict) පාලනය කරමින් ජීවිතය සමබර කර ගැනීමට[cite: 2].
  • දෙමාපියන්ගෙන් සහ පරිපාලන අංශවලින් එල්ල වන පීඩනයන් හමුවේ මනා සන්නිවේදන කුසලතා භාවිත කරමින් ගැටලු නිරාකරණය කර ගැනීමට[cite: 2].
  • නව අධ්‍යාපන ප්‍රවණතා සහ තාක්ෂණයට (Smartboards, LMS) හැඩගැසීමේදී ඇති වන බිය (Technophobia) නැති කර ගැනීමට[cite: 2].
• සෙසු පාසල් ප්‍රජාවට:
  • දෙමාපියන්ට: නව යොවුන් වියේ දරුවන්ගේ මුරණ්ඩු හැසිරීම් සහ ඩිජිටල් ඇබ්බැහිවීම් හමුවේ යහපත් පාලනයක් (Effective Parenting) පවත්වා ගනිමින් දරුවන්ට සුරක්ෂිත නිවෙස් පරිසරයක් නිර්මාණය කිරීමට[cite: 2].
  • පාසල් පරිපාලනයට (විදුහල්පති ඇතුළු නිලධාරීන්ට): අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයේ නීති රීති ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී සහ අර්බුදකාරී අවස්ථාවලදී පක්ෂපාතීත්වයෙන් තොරව මධ්‍යස්ථව හා සාධාරණව තීරණ ගැනීමට (Crisis Management)[cite: 2].
  • අනධ්‍යයන කාර්ය මණ්ඩලයට: ලිපිකරුවන්, රසායනාගාර සහායකයින් වැනි අයට පාසල් පද්ධතිය තුළ තමන් කොන් වන බවට දැනෙන පහත් කොට සැලකීමේ හැඟීම් (Inferiority Complex) දුරු කර ගනිමින් වෘත්තීය තෘප්තිය ඉහළ නංවා ගැනීමට[cite: 2].
  • සුපේක්ෂක (කම්කරු / මුරකරු) සේවකයින්ට: සිසුන් රහසින් මත්ද්‍රව්‍ය භාවිත කරන හෝ පාසල් තාප්පවලින් පැන යන අවස්ථා ආදරයෙන් හා වගකීමෙන් යුතුව පාසල් උපදේශකවරයා වෙත වාර්තා කර සිසුන් අනතුරුවලින් මුදවා ගැනීමට[cite: 2].