2.3 පාසල් සිසුන් මුහුණපාන පොදු හා සුවිශේෂ ගැටලු

2.3 පාසල් සිසුන් මුහුණපාන පොදු හා සුවිශේෂ ගැටලු

2.3.1 ගැටලු වර්ග

පාසල් විය යනු දරුවෙකුගේ ජීවිතයේ කායික, මානසික සහ සමාජයීය වශයෙන් විශාල වෙනස්කම් රැසකට භාජනය වන තීරණාත්මක කාලවකවානුවක් වන අතර, ඔවුන් මුහුණ දෙන ගැටලු ප්‍රධාන වශයෙන් කොටස් දෙකකට බෙදා දැක්විය හැකිය[cite: 2]:

• පොදු ගැටලු (Common Problems): සෑම පාසල් සිසුවෙකුටම පාහේ තම පාසල් ජීවිතයේ යම් අවස්ථාවක මුහුණ දීමට සිදුවන සාමාන්‍ය ගැටලු මෙයට අයත් වේ[cite: 2].
  • අධ්‍යාපනික පීඩනය (Academic Stress): විභාග බිය, අතිවිශාල විෂය නිර්දේශයන් ආවරණය කිරීමට සිදුවීම, ලකුණු අඩු වීම පිළිබඳ කනස්සල්ල සහ දෙමාපියන්ගේ හෝ ගුරුවරුන්ගේ අධික බලාපොරොත්තු[cite: 2].
  • කාල කළමනාකරණය පිළිබඳ ගැටලු: පාසල් වැඩ, උපකාරක පන්ති (Tuition), නිවසේ වැඩ සහ ක්‍රීඩා හෝ බාහිර ක්‍රියාකාරකම් අතර සමබරතාවය පවත්වා ගැනීමට අපහසු වීම[cite: 2].
  • සම වයස් කණ්ඩායම්වල බලපෑම (Peer Pressure): මිතුරන් අතර කැපී පෙනීමට යාම සහ අකමැති දේවලට පවා මිතුරන් නිසා පෙළඹීමට සිදුවීම (උදා: දුරකථන ක්‍රීඩාවලට ඇබ්බැහි වීම, විලාසිතා)[cite: 2].
  • කායික හා මානසික වෙනස්කම්: නව යොවුන් වියට එළඹීමේදී සිදුවන හෝමෝන වෙනස්කම් නිසා ඇතිවන මානසික ව්‍යාකූලතා, කෝපය සහ ශරීරයේ පෙනුම පිළිබඳ ස්වයං-විවේචනාත්මක හැඟීම්[cite: 2].
  • ඩිජිටල් මෙවලම්වලට ඇබ්බැහි වීම: ස්මාර්ට් ජංගම දුරකථන, සමාජ මාධ්‍ය සහ පරිගණක ක්‍රීඩා නිසා අධ්‍යාපනයට ඇති අවධානය ගිලිහී යාම සහ නින්ද අහිමි වීම[cite: 2].
• සුවිශේෂී ගැටලු (Specific / Unique Problems): සෑම සිසුවෙකුටම පොදුවේ බල නොපාන, නමුත් ඇතැම් සිසුන් පිරිසක් මුහුණ දෙන වඩාත් සංකීර්ණ හෝ බරපතළ තත්ත්වයන් මෙයට අයත් වේ[cite: 2].
  • ඉගෙනුම් දුර්වලතා (Learning Disabilities): ඩිස්ලෙක්සියාව (Dyslexia - කියවීමේ අපහසුතා), ඩිස්කැල්කියුලියාව (Dyscalculia - ගණිතමය අපහසුතා) සහ ADHD (අවධානය රඳවා ගැනීමේ අපහසුතාවය) වැනි විශේෂ අවධානයක් යොමු කළ යුතු තත්ත්වයන්[cite: 2].
  • පාසල් හිරිහැර කිරීම් (Bullying & Cyberbullying): පාසලේදී අනෙක් සිසුන්ගෙන් සිදුවන කායික/මානසික වධහිංසා හෝ අන්තර්ජාලය ඔස්සේ සිදුවන අපහාස කිරීම්[cite: 2].
  • පවුල් පසුබිම ආශ්‍රිත ගැටලු: දෙමාපියන් දික්කසාද වීම, පවුලේ නිතර ඇතිවන ආරවුල්, දෙමාපියන් විදේශගත වීම නිසා තනිවීම හෝ පවුලේ පවතින දැඩි ආර්ථික අපහසුතා[cite: 2].
  • ප්‍රවාහන සහ භෞතික පහසුකම් අවම වීම: දුෂ්කර පළාත්වල සිසුන්ට පාසල් යාමට නිසි ප්‍රවාහන පහසුකම් නොමැති වීම සහ පාසලේ මූලික පහසුකම් අවම වීම[cite: 2].
  • වැරදි ඇබ්බැහිවීම්: නරක ආශ්‍රය නිසා දුම්වැටි, මත්ද්‍රව්‍ය හෝ විවිධ නීති විරෝධී ක්‍රියාවලට පෙළඹීම[cite: 2].

2.3.2 ගැටලු සහගත සිසුන් හඳුනා ගැනීම

පාසල් පන්ති කාමරයක් තුළ විවිධ දුෂ්කරතා හෝ පීඩනයන් නිසා පීඩා විඳින, විශේෂ අවධානයක් අවශ්‍ය වන සිසුන් මුල් අවධියේදීම හඳුනා ගැනීම ඔවුන්ගේ අනාගතය සාර්ථක කර ගැනීමට අත්‍යවශ්‍ය වේ[cite: 2]. ඒ සඳහා පහත ලක්ෂණ නිරීක්ෂණය කළ හැකිය[cite: 2]:

• හැසිරීම් රටාවේ සිදුවන වෙනස්කම්: හුදෙකලා වීම (මිතුරන් මඟ හැරීම), අධික කෝපය සහ කලහකාරී බව, නොසන්සුන් බව (Restlessness) සහ පාසල් පැමිණීම මඟ හැරීම (School refusal)[cite: 2].
• අධ්‍යාපනික කටයුතුවල පසුබෑම: ලකුණු මට්ටම් හදිසියේම පහත වැටීම, අවධානය යොමු කිරීමේ අපහසුතාව (හිස් බැල්මෙන් බලා සිටීම) සහ නිවාස වැඩ හෝ පැවරුම් මඟ හැරීම[cite: 2].
• කායික සහ බාහිර පෙනුමේ වෙනස්කම්: අපිරිසිදු හෝ අලස පෙනුම, අධික තෙහෙට්ටුව සහ නිදිමත ගතිය, සහ ශරීරයේ තුවාල හෝ අසාමාන්‍ය නිල් වූ සලකුණු තිබීම[cite: 2].

හඳුනා ගැනීමේ ක්‍රමවේද: සමීප නිරීක්ෂණය (Observation), මිත්‍රශීලී සාකච්ඡා (Empathic Dialogue), පෙර වාර්තා පරීක්ෂා කිරීම සහ දෙමාපියන් සමඟ සන්නිවේදනය කිරීමයි[cite: 2].

2.3.3 එම ගැටලු නිරාකරණය සඳහා යෙදිය හැකි ක්‍රියාමාර්ග

හඳුනාගත් ගැටලු නිරාකරණය කර සිසුන් සර්ව සම්පූර්ණ පුද්ගලයන් ලෙස සමාජගත කිරීම සඳහා පහත ක්‍රියාමාර්ග යෙදිය හැකිය[cite: 2]:

• පාසල් මට්ටමින් ගත හැකි ක්‍රියාමාර්ග:
  • පාසල් උපදේශන සේවාවන් (School Counseling) ශක්තිමත් කිරීම සහ රහස්‍යභාවය සුරකිමින් වෘත්තීය මට්ටමේ මනෝවිද්‍යාත්මක උපදේශන ලබා දීම[cite: 2].
  • ගුරු-ශිෂ්‍ය සබඳතාව මිත්‍රශීලී කිරීම සහ පන්තිභාර ගුරුවරයා සතියකට වරක්වත් සිසුන් සමඟ පෞද්ගලිකව කතාබහ කිරීම[cite: 2].
  • ක්‍රීඩා සහ සෞන්දර්ය ක්‍රියාකාරකම් දිරිමත් කිරීම මඟින් අධ්‍යාපනික පීඩනය (Academic Stress) අවම කිරීම[cite: 2].
  • පාසල තුළ නවක වදය හෝ හිරිහැර කිරීම් (Bullying) සම්පූර්ණයෙන්ම තහනම් කර පැමිණිලි ක්‍රමවේද ස්ථාපිත කිරීම[cite: 2].
  • විශේෂ ඉගෙනුම් අවශ්‍යතා සහිත සිසුන් වෙනුවෙන් විශේෂ ඉගැන්වීම් ක්‍රමවේද (Remedial Teaching) භාවිත කිරීම[cite: 2].
• පවුල සහ දෙමාපියන් මට්ටමින් ගත හැකි ක්‍රියාමාර්ග:
  • දරුවන් වෙනුවෙන් ගුණාත්මක කාලයක් (Quality Time) වෙන් කරමින් එදින සිදු වූ දේ මිත්‍රශීලීව විමසීම[cite: 2].
  • අධික ලෙස පීඩනයට පත් නොකිරීම, අනෙක් දරුවන් සමඟ නොසැසඳීම සහ දරුවාගේ දක්ෂතාව අනුබල දීම[cite: 2].
  • නිවස තුළ සාමකාමී පරිසරයක් නිර්මාණය කිරීම සහ දෙමාපියන්ගේ ගැටලු දරුවන් ඉදිරියේ සාකච්ඡා කිරීමෙන් වැළකීම[cite: 2].
  • ජංගම දුරකථන සහ අන්තර්ජාලය භාවිතය (ඩිජිටල් මෙවලම්) සීමා කර ක්‍රීඩා සහ පොත් කියවීමට යොමු කිරීම[cite: 2].
• පාසල සහ දෙමාපියන් අතර ඒකාබද්ධ ක්‍රියාමාර්ග:
  • නිත්‍ය ගුරු-දෙගුරු හමුවීම් (PTA Meetings) හරහා දරුවාගේ පාසලේ සහ නිවසේ හැසිරීම් රටාවන් පිළිබඳ තොරතුරු හුවමාරු කර ගැනීම[cite: 2].
  • ළමා මනෝවිද්‍යාව සහ නව යොවුන් වියේ වෙනස්කම් පිළිබඳ දෙමාපිය දැනුවත් කිරීමේ සම්මන්ත්‍රණ සංවිධානය කිරීම[cite: 2].